ໃນປັດຈຸບັນ ປະກອບມີ ມັນຕົ້ນ, ຢາງພາລາ, ໝາກກ້ວຍ, ກາເຟ, ສາລີ ແລະ ເຂົ້າ. ພືດທີ່ໜ້າສົນໃຈອື່ນໆ ລວມມີ ทุเรียน, ໝາກມັງກອນ, ຖົ່ວດິນ, ອ້ອຍ, ໝາກແໜ່ງ, ລຳຍາວ, ສາລີຫວານ, ຂີງ, ລີຈີ່ ແລະ ໝາກນັດ. ການປູກພືດເຫຼົ່ານີ້ສາມາດສ້າງລາຍຮັບໃຫ້ແກ່ຊາວກະສິກອນ ແລະ ຊຸກຍູ້ເສດຖະກິດຂອງລາວ. 
ມັນຕົ້ນ:
ເປັນພືດທີ່ມີລາຍຮັບສູງທີ່ສຸດໃນຜະລິດຕະພັນກະເສດຂອງລາວ, ມີມູນຄ່າສົ່ງອອກສູງ.
ຢາງພາລາ:
ເປັນພືດເສດຖະກິດທີ່ສ້າງລາຍຮັບໃຫ້ປະເທດ ແລະ ປັບປຸງຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງຊາວກະສິກອນ.
ກ້ວຍ:
ເປັນໝາກໄມ້ສົ່ງອອກອັນດັບ 1 ຂອງລາວ.
ກາເຟ:
ເປັນພືດເງິນສົດທີ່ສຳຄັນທີ່ມີທ່າແຮງສົ່ງອອກ.
ສາລີ:
ມັນຢູ່ໃນຄວາມຕ້ອງການສູງໃນຕະຫຼາດຈີນແລະເປັນພືດທີ່ສົ່ງເສີມການປູກຝັງ.
ການປູກພືດທີ່ຫນ້າສົນໃຈອື່ນໆ:
ทุเรียน, ໝາກມັງກອນ, ຖົ່ວດິນ, ອ້ອຍ, ໝາກກ້ຽງ, ໝາກກ້ຽງ, ສາລີຫວານ, ຂີງ, ລີຈີ່, ໝາກນັດ:
ເປັນພືດທີ່ມີທ່າແຮງການສົ່ງອອກ ແລະ ສ້າງລາຍຮັບ.
ພືດທີ່ເປັນຢາແລະຢາ:
ເປັນພືດທີ່ມີຄວາມຕ້ອງການໃນຕະຫຼາດສະເພາະ.
ປັດໃຈທີ່ຄວນພິຈາລະນາ:
ຕະຫຼາດສົ່ງອອກ:
ຄວນພິຈາລະນາຕະຫຼາດສົ່ງອອກທີ່ມີຄວາມຕ້ອງການສູງເຊັ່ນ: ຈີນ, ໄທ, ຫວຽດນາມ, ແລະເອີຣົບ.
ຄວາມເໝາະສົມຂອງເວັບໄຊ:
ມັນເປັນສິ່ງສໍາຄັນທີ່ຈະເລືອກເອົາປະເພດພືດທີ່ເຫມາະສົມກັບດິນແລະສະພາບອາກາດຂອງແຕ່ລະພື້ນທີ່.
ເຕັກໂນໂລຊີການຜະລິດທີ່ທັນສະໄຫມແລະວິທີການຄວນໄດ້ຮັບການຮັບຮອງເອົາເພື່ອເພີ່ມທະວີການຜະລິດຕະພັນແລະຄຸນນະພາບ.
ການຕະຫຼາດ ແລະການຂົນສົ່ງ:
ການວາງແຜນການຕະຫຼາດ ແລະ ການຂົນສົ່ງທີ່ມີປະສິດທິພາບ ຄວນຖືກຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ເພື່ອໃຫ້ສາມາດສົ່ງອອກສິນຄ້າໄດ້ໄວ ແລະ ປອດໄພ.
ສຶກສາ ແລະ ປະຕິບັດຕາມນະໂຍບາຍສົ່ງເສີມກະສິກຳ ແລະ ການສົ່ງອອກຂອງລັດຖະບານລາວ.
ສະຫຼຸບ:
ການເລືອກພືດພັນທີ່ເໝາະສົມກັບທ່າແຮງການສົ່ງອອກຈະຊ່ວຍໃຫ້ຊາວກະສິກອນລາວມີລາຍຮັບເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະ ຊຸກຍູ້ເສດຖະກິດຂອງປະເທດ. ການສຶກສາຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບຕະຫຼາດ, ເຕັກໂນໂລຢີ, ແລະນະໂຍບາຍຈະຊ່ວຍໃຫ້ການປູກພືດປະສົບຜົນສໍາເລັດແລະຍືນຍົງ.
